ठूलो स्क्रिन हुँदैमा गाडी लक्जरी हुन्छ ? बुगाटीले उठाएको प्रश्न
काठमाडौं । नयाँ गाडीको ढोका खोल्नेबित्तिकै अगाडि ठूलो स्क्रिन देखियो भने पहिलो प्रतिक्रिया आउन सक्छ—कस्तो आधुनिक, कस्तो प्रिमियम ! तर त्यही गाडीको सिट असहज छ, हात पर्ने ठाउँमा सामान्य प्लास्टिक छ र एसी मिलाउनसमेत मेनु खोज्नुपर्छ भने स्क्रिनको चमकले मात्रै कति सन्तुष्टि देला ?
बुगाटीका प्रमुख माटे रिमाकले यही बहस
उठाएका छन् । मोटरवानको रिपोर्टअनुसार उनको सुझाव छ—युरोपेली निर्माताले चिनियाँ
कम्पनीसँग ठूला स्क्रिन र प्रविधिका सुविधामा मात्र प्रतिस्पर्धा गर्नुभन्दा
गुणस्तरीय सामग्री र शिल्पकलामा आफ्नो विशेषता देखाउनुपर्छ । पुरानो रोल्स–रोयस
सिल्भर सेराफको क्याबिनमा प्रयोग भएको छाला र काठलाई उनले विलासिताको उदाहरण
बनाएका छन् ।
यसको अर्थ स्क्रिनको आकार र गाडीको
गुणस्तर एउटै मापन होइनन् । ठूलो डिस्प्लेले क्याबिन आकर्षक बनाउन सक्छ । तर सिटमा
घण्टौँ बस्दाको आराम, बटन थिच्दाको अनुभव र सामग्रीको बनावट तस्बिर हेरेर मात्र
थाहा हुँदैन । यी कुरा गाडी प्रयोग गर्दा खुल्दै जान्छन् ।
बुगाटीले आफ्नै टुर्बियोनमा यो सोच
उतारेको छ । कम्पनीका अनुसार यसको चालकअगाडिको उपकरण समूह स्विस घडी निर्मातासँग
मिलेर तयार गरिएको एनालग संरचनामा आधारित छ । डिजिटल स्क्रिन पनि छ, तर आवश्यक
पर्दा मात्रै देखिने गरी लुकाइएको छ । अर्थात्, प्रविधि राखिएको छ; क्याबिनको
सम्पूर्ण पहिचान त्यसैलाई बनाइएको छैन ।
तर बुगाटीजस्तो अति महँगो गाडीको
दर्शन सबै मूल्य समूहमा जस्ताको तस्तै लागू हुँदैन । नक्सा, पार्किङ क्यामेरा र
गाडीको जानकारी देखाउन स्क्रिन उपयोगी हुन्छ । प्रश्न स्क्रिन राख्ने कि
हटाउनेभन्दा पनि त्यसले दैनिक काम कति सहज बनाउँछ भन्ने हो ।
नेपाली ग्राहकले पनि टेस्ट ड्राइभमा
स्क्रिनको आकारसँगै प्रयोग गर्ने तरिका हेर्न सक्छन् । एसी वा आवाज मिलाउन कति चरण
चाहिन्छ ? घाममा अक्षर प्रस्ट देखिन्छन् ? सिट आरामदायी छ ? हात पर्ने सामग्री र बटन
कस्ता लाग्छन् ? ईभीका हकमा यससँगै चार्जिङ पहुँच, वारेन्टी र खरिदपछिको सेवा पनि
मूल्याङ्कन गर्नुपर्छ ।
शोरुममा स्क्रिनले पहिलो नजर तान्न सक्छ । तर गाडी किनेपछि हरेक दिन महसुस हुने आराम, सहजता र गुणस्तरले त्यसको मूल्य बुझाउँछन् । बुगाटीको धारणाले ग्राहकलाई यही प्रश्न सोध्न प्रेरित गर्छ—हामी आकर्षक डिस्प्ले हेरिरहेका छौँ, कि राम्रो गाडीको अनुभव खोजिरहेका छौँ ?
