पेट्रोल गाडीको अन्त्य साँच्चिकै नजिक छ कि अनुमान मात्रै ?
काठमाडौँ । केही वर्षयता विश्व अटो बजारमा पेट्रोल गाडीको अन्त्यबारे लगातार चर्चा भइरहेको छ । कतै नयाँ पेट्रोल गाडी बिक्री रोक्ने समयसीमा तोकिएको छ भने कतै अटो कम्पनीहरू विद्युतीय गाडीमा अर्बौं डलर खन्याइरहेका छन् । तर सडक र शोरुमको वास्तविकता हेर्दा पेट्रोल गाडी साँच्चिकै अन्त्यतर्फ पुगेको हो वा यसको चर्चा वास्तविकताभन्दा अगाडि दौडिएको हो भन्ने प्रश्न उठ्छ ।
विश्वमा विद्युतीय गाडीको विस्तार
तीव्र छ । तर यो परिवर्तन सबै देश र सबै प्रकारका सवारीमा समान गतिले भइरहेको छैन
। चीनमा विद्युतीय गाडीले नयाँ कार बजारको आधाभन्दा बढी हिस्सा लिइसक्दा अमेरिका,
भारत, अफ्रिका र धेरै विकासशील मुलुकमा पेट्रोल तथा डिजेल गाडी अझै बलियो अवस्थामा
छन् ।
हरेक चारमध्ये एउटा नयाँ कार विद्युतीय
अन्तर्राष्ट्रिय ऊर्जा एजेन्सीको
‘ग्लोबल ईभी आउटलुक २०२६’ अनुसार सन् २०२५ मा विश्वभर विद्युतीय कारको बिक्री २०
प्रतिशतभन्दा बढी बढेर करिब २ करोड १० लाख युनिट पुगेको थियो । यो विश्वमा बिक्री
भएका कुल नयाँ कारको करिब २५ प्रतिशत हो ।
तर यस तथ्याङ्कमा पूर्ण ब्याट्रीबाट
चल्ने गाडीसँगै प्लग–इन हाइब्रिड पनि समावेश छन् । बिक्री भएका विद्युतीय कारमध्ये
करिब ६५ प्रतिशत मात्रै पूर्ण ब्याट्री इलेक्ट्रिक थिए । बाँकी हिस्सा प्लग–इन
हाइब्रिड र अन्य विद्युतीकृत प्रविधिको थियो ।
सन् २०२६ मा विद्युतीय कारको बिक्री
करिब २ करोड ३० लाख युनिट पुग्दै विश्व बजारको झन्डै ३० प्रतिशत ओगट्ने अनुमान छ ।
यसको अर्थ ईभी तीव्र रूपमा विस्तार भइरहेको छ, तर तत्कालै पेट्रोल गाडीलाई पूर्ण
रूपमा विस्थापित गर्ने अवस्थामा अझै पुगेको छैन ।
चीनको गति नै विश्वको गति होइन
सन् २०२५ मा चीनमा मात्रै १ करोड ३०
लाखभन्दा बढी विद्युतीय कार बिक्री भएका थिए । त्यहाँ नयाँ कार बिक्रीमा विद्युतीय
मोडलको हिस्सा झन्डै ५५ प्रतिशत पुगिसकेको छ ।
तर अन्य ठूला बजारको अवस्था फरक छ ।
युरोपमा विद्युतीय कारको हिस्सा करिब २८ प्रतिशत पुग्दा अमेरिकामा १० प्रतिशतभन्दा
तल र भारतमा करिब ४ प्रतिशत मात्रै थियो । यसले विश्व एउटै गतिमा पेट्रोल गाडीबाट
बाहिर निस्किरहेको छैन भन्ने स्पष्ट पार्छ ।
चीनमा सस्तो ब्याट्री, ठूलो उत्पादन
क्षमता, कडा मूल्य प्रतिस्पर्धा र बलियो सप्लाई चेनले ईभीलाई पेट्रोल गाडीसँग
प्रतिस्पर्धी बनाएको छ । अन्य देशमा भने महँगो मूल्य, आयात शुल्क, चार्जिङ
पूर्वाधार र फाइनान्सिङको अभाव अझै चुनौती बनेका छन् ।
सन् २०३५ पछि पेट्रोल गाडी चलाउनै नपाइने हो ?
पेट्रोल गाडीको अन्त्यबारे सबैभन्दा
ठूलो भ्रम सन् २०३० र २०३५ का सरकारी लक्ष्यले सिर्जना गरेका छन् । युरोपेली मुलुक
तथा बेलायतसहित केही बजारले निश्चित समयपछि नयाँ पेट्रोल तथा डिजेल गाडीको बिक्री
रोक्ने लक्ष्य राखेका छन् ।
तर यसको अर्थ समयसीमा पूरा भएकै दिन
सडकमा रहेका सबै पेट्रोल गाडी हट्ने भन्ने होइन । यस्ता नियम मुख्यतः नयाँ गाडीको
बिक्री र दर्तासँग सम्बन्धित हुन्छन् । त्यसअघि खरिद गरिएका गाडी चलाउन वा सेकेन्ड
ह्यान्ड बजारमा किनबेच गर्न पाइने व्यवस्था कायम रहन सक्छ ।
युरोपेली आयोगले पनि पहिले प्रस्ताव
गरिएको सन् २०३५ को शतप्रतिशत टेलपाइप उत्सर्जन कटौती लक्ष्यमा केही लचकता ल्याउने
प्रस्ताव अघि सारेको छ । यसले प्लग–इन हाइब्रिड, रेन्ज एक्सटेन्डर, ई–फ्युल र
बायोफ्युल प्रयोग गर्ने गाडीलाई सीमित भूमिका दिने सम्भावना देखाएको छ ।
यसबाट विद्युतीकरणको दिशा परिवर्तन
नभए पनि त्यसको गति र स्वरूप बजारको वास्तविकताअनुसार परिमार्जन हुन सक्ने देखिन्छ
।
हाइब्रिडले लम्ब्याउँदै पेट्रोल इन्जिनको आयु
पेट्रोल इन्जिन एकैपटक हराउनुको सट्टा
हाइब्रिड प्रविधिसँग जोडिएर अझै लामो समय टिक्ने सम्भावना बलियो छ । टोयोटा,
होन्डा, हुन्डाई, फोर्ड, जिली र बीवाईडीजस्ता कम्पनीले हाइब्रिड, प्लग–इन हाइब्रिड
र रेन्ज एक्सटेन्डर मोडलमा लगानी बढाइरहेका छन् ।
सामान्य हाइब्रिडमा पेट्रोल इन्जिन र
ब्याट्रीले मिलेर काम गर्छन् । प्लग–इन हाइब्रिड सीमित दूरीसम्म पूर्ण विद्युतीय
रूपमा चल्न सक्छ । रेन्ज एक्सटेन्डरमा गाडीको मोटर ब्याट्रीबाट चल्छ भने पेट्रोल
इन्जिनले आवश्यक पर्दा बिजुली उत्पादन गर्छ ।
चार्जिङ पूर्वाधार कमजोर भएका बजार र
लामो दूरी यात्रा गर्ने ग्राहकका लागि यी प्रविधि व्यावहारिक विकल्प बनिरहेका छन्
। यसैले आगामी दशक शुद्ध पेट्रोल र शुद्ध ईभीबीचको मात्रै प्रतिस्पर्धा नभई
विभिन्न प्रकारका विद्युतीकृत गाडीबीचको प्रतिस्पर्धा बन्ने देखिन्छ ।
नयाँ बिक्री रोकिए पनि सडकबाट हट्न दशकौँ लाग्ने
अहिले खरिद गरिएको गाडी सामान्यतया १०
देखि २० वर्षसम्म प्रयोग हुन सक्छ । विकसित देशबाट पुराना गाडी विकासशील बजारमा
पुग्ने अभ्यासले पेट्रोल र डिजेल गाडीको आयु थप लम्ब्याउँछ ।
अन्तर्राष्ट्रिय ऊर्जा एजेन्सीका
अनुसार सन् २०३५ सम्म दुई र तीनपाङ्ग्रे बाहेक विश्वमा विद्युतीय सवारीको संख्या
४५ करोडदेखि ५१ करोड युनिटसम्म पुग्न सक्छ । यति ठूलो वृद्धिपछि पनि विश्वका सबै
सवारीमध्ये ईभीको हिस्सा करिब २२ देखि २५ प्रतिशत मात्रै रहने अनुमान छ ।
अर्थात् सन् २०३५ मा पनि विश्वका
अधिकांश सडकमा पेट्रोल, डिजेल वा इन्जिनयुक्त हाइब्रिड सवारी चलिरहेका हुनेछन् ।
त्यसैले सन् २०३५ लाई पेट्रोल गाडीको अन्तिम वर्षभन्दा नयाँ अटो बजारको शक्ति
सन्तुलन परिवर्तन हुने समयका रूपमा बुझ्नु उपयुक्त हुन्छ ।
नेपालमा परिवर्तन छिटो, तर तस्वीर अपूर्ण
नेपालको नयाँ यात्रुवाहक गाडी आयातमा
ईभीको हिस्सा विश्व औसतभन्दा निकै माथि पुगिसकेको छ । कम कर, पेट्रोलको तुलनामा
सस्तो सञ्चालन खर्च, जलविद्युत्को उपलब्धता र चिनियाँ ब्रान्डका धेरै विकल्पले
ईभीको विस्तार तीव्र बनाएका छन् ।
अन्तर्राष्ट्रिय ऊर्जा एजेन्सीले समेत
सन् २०२० पछि विद्युतीय कारको हिस्सा तीव्र रूपमा बढेका बजारमध्ये नेपाललाई उल्लेख
गरेको छ ।
तर निजी यात्रुवाहक कारको अवस्था
मात्रै नेपालको समग्र यातायातको तस्वीर होइन । सडकमा चलिरहेका पेट्रोल मोटरसाइकल,
डिजेल बस, ट्रक, माइक्रोबस, टिपर र निर्माण उपकरणको संख्या अझै ठूलो छ । यी
सवारीको विद्युतीकरण नभएसम्म पेट्रोलियम पदार्थमाथिको निर्भरता अन्त्य हुने छैन ।
नेपालमा ईभीको गति कर नीति, चार्जिङ
नेटवर्क, स्पेयर पार्ट्स, टेक्निसियन, ब्याट्री हेल्थ परीक्षण, रिसेल भ्यालु तथा
बिक्रीपछिको सेवाले निर्धारण गर्नेछ । नीति अस्थिर भए वा पूर्वाधार विस्तार सुस्त
बने परिवर्तनको गति पनि प्रभावित हुन सक्छ ।
पेट्रोल गाडी सकिँदै होइन, यसको प्रभुत्व कमजोर हुँदै
विश्वव्यापी तथ्याङ्कले पेट्रोल
गाडीको बजार हिस्सा घट्ने प्रक्रिया सुरु भइसकेको देखाउँछ । चीनमा विद्युतीय गाडी
निर्णायक अवस्थामा पुगेका छन् भने युरोपमा कडा उत्सर्जन नियमले ईभीको विस्तार
गरिरहेको छ । सस्ता चिनियाँ मोडलले विकासशील बजारमा समेत नयाँ प्रतिस्पर्धा
सिर्जना गरेका छन् ।
तर पेट्रोल गाडी केही वर्षमै इतिहास
बन्ने आधार अझै देखिँदैन । नयाँ बिक्रीमा ईभीको हिस्सा बढे पनि सडकमा रहेका करोडौँ
पेट्रोल तथा डिजेल गाडी हट्न लामो समय लाग्नेछ । हाइब्रिड र रेन्ज एक्सटेन्डरले
पेट्रोल इन्जिनको आयु झन् लम्ब्याउन सक्छन् ।
त्यसैले पेट्रोल गाडीको अन्त्य केवल अनुमान होइन, तर तत्कालै हुने घटना पनि होइन । अहिले सुरु भएको परिवर्तन पेट्रोल गाडीको पूर्ण अन्त्यभन्दा पहिले यसको दशकौँ पुरानो प्रभुत्वको अन्त्य हो ।